Vrijwilligerswerk, in ruil voor …

Ik spendeer mijn vrije tijd vaak aan vrijwilligerswerk.  Met allerlei soorten taken zoals suppoosten bij tentoonstellingen, helpen bij grote evenementen, administratief werk, activist zijn, …  Ik doe het gewoon, omdat ik het graag doe.  Daarbij help ik ook de mensen.

Vaak krijg ik ook een tegenprestatie voor in de plaats, zoals blije gezichten.  Maar ook terugbetaling van vervoersonkosten, eten en drinken, vouchers, korting of gratis op evenementen van de organisatie, vrijwilligersvergoeding, …  Daarvoor doe ik het niet, maar het is mooi meegenomen dat ik van die kleine gunsten kan genieten.

In deze sector doe ik zowel korte en lange opdrachten.  Maar vooral bij Grip vzw, Act4Change en Handiknap ben ik voor onbeperkte tijd actief.  Bij Act4Change doe ik de administratie.  Het is een organisatie die rond ecologie en duurzaamheid werkt.  Hun website is Act4Change

Bij Grip vzw zit ik in de algemene vergadering en in de raad van bestuur.  Ook doe ik thuis via de computer daar ’s ochtends de artikels over handicaps, die in de kranten en tijdschriften verschenen zijn, gaan opzoeken.  Als Grip iets interessant vindt, vraag ik dat artikel op.  Af en toe doe ik voor hen ook getuigenissen over mijn autisme, op scholen.  Deze organisatie heeft ook een website, en die is: Grip vzw.  Ook maak ik voor hen ook analyses in de media over handicap, dat is verschenen in kranten, tv, radio, tijdschriften, …  Die artikels zijn te vinden op de website van Handiwatch onder mijn schuilnaam Pootjestess.

Bij Handiknap gaan wij langs bij speelpleinwerkingen, om met kinderen of animatoren een inleefspel rond personen met een beperking te spelen.  We doen dat om meer kinderen met een beperking, naar de gewone speelpleinen te krijgen.  Dat spel is een soort kennismaking met verschillende soorten beperkingen zoals fysiek, autisme, mentaal, ADHD, visueel, …  Zo ondervinden kinderen en animatoren van hoe het is, om met een beperking te leven.  Het spel wordt ook trouwens gespeeld en begeleid door ervaringsdeskundigen zelf.

De tegenprestaties die ik krijg bij het vrijwilligerswerk, zie ik als een soort klein extra inkomen, waar ik voor extraatjes kan sparen om nieuwe spullen te kopen, inschrijvingen voor studiedagen en cursussen te betalen, sparen voor grotere aankopen, …  Dat is mooi meegenomen, ondanks dat het niet spectaculair is.  Het mag van de wet, ook trouwens niet te veel worden, want anders moet je belastingen betalen, omdat het zogezegd een extra inkomen is.  Daar let ik zeker op, om problemen te voorkomen.

Met krantenbonnen: gratis naar musea

In de krant “De Standaard” staan er regelmatig bonnen, om gratis naar musea en tentoonstellingen te gaan.  Ik maak er regelmatig gebruik van, ondanks dat ik deze krant niet koop.  Ik vraag gewoon die bonnen aan kennissen, die deze krant wel hebben, want zij doen er toch niets mee.  Zo hoef ik de krant niet expres te kopen, en heb ik enkele euro’s uitgespaard, waar ik iets anders mee kan doen.  Tentoonstellingen bezoeken kost zeker veel geld, maar ik doe het graag en die besparing is mooi meegenomen.

Met die bonnen bezocht ik deze het M HKA in Antwerpen, die uitzonderlijk in de Humo zat i.p.v. De Standaard.  Voor de rest bezocht ik het Mode Museum in Hasselt en het MAS in Antwerpen.

In het M HKA was het de tentoonstelling over de rave muziek in de jaren 80 en 90.  Ik herinner me van die tijd weinig van, omdat ik te jong was voor feestjes, maar de muziek en de clips van toen waren wel leuk.  De clips hebben veel felle kleuren en vertonen psychedelische effecten.  Maar de partydrugs interesseren me niet, want die werken verslavend en zijn slecht voor de gezondheid.

In het MAS bezocht ik het derde verdiep waar er een tijdelijke tentoonstelling was van Luc Tuymans over brillen.  Het was wel mooi, maar wel ontgoocheld dat er weinig kunstwerken aan hingen, waardoor ik na een kwartier alles heb gezien.

Het vijfde verdiep dat is vernieuwd, over etensverspilling heb ik ook bekeken.  Deze zaal staat veel voller dan die van Luc Tuymans, en daar is veel meer te zien en te lezen.  Het gaat niet enkel over voedselverspilling van nu, maar ook van vroeger.  Een interessante geschiedenis in chronologische volgorde.

In Hasselt is de expo “Haute-a-porter” aan de beurt, over ondraagbare mode op straat maar wel op de catwalk.  Het is wel een kleine tentoonstelling, waar toch nog veel te zien.  Daarvan maakte ik stiekem foto’s met mijn GSM, om een beeld van de tentoonstelling te hebben.  Bij het M HKA en MAS durfde ik dat niet eens, wegens te donkere ruimtes en dat er voortdurend bewaking rondliep.  In musea mag je officieel geen foto’s maken.

Maar hier stiekem een impressie van het modemuseum in Hasselt:

 

 

geefpleintje in Hasselt

Gisteren vond het geefpleintje in Hasselt plaats.  Het is een plaats waar iedereen zijn spullen (bv. kledij, speelgoed, boeken, huisraad,…) gratis kan weggeven.  En in de plaats daarvan nieuwe spullen kunnen meenemen.  Dat evenement vind altijd de laatste zaterdag voor Kerstmis.  De bedoeling daarvan is om iedereen te helpen (geven en nemen) met spullen die ze nodig hebben of iemand anders een pleziertje mee te doen.  Zonder dat er geld aan te pas komt.

Ik ga van mijn thuis met een karretje vol overbodige spullen die ik niet meer niet moet hebben, naar daar.  Om mensen een plezier te doen, met spullen die nog te goed zijn voor de vuilbak.

Mijn buit van thuis dat ik daar achterliet:

– 1 regenjas die te klein is geworden
– 1 paar schoenen die voor me aan de zijkanten te smal zijn
– enkele T-shirts die een beetje te kort zijn
– 1 uitgelezen tijdschrift over manga en anime
– 1 onhandige fototas
– 1 wandklok
– 3 gelezen boeken
– 1 paar gordijnmagneetjes
– 3 grote ringmappen

Maar dit bracht ik wel van daar terug naar huis, dat ik wel kan gebruiken:

– 1 lange zomerjas
– 2 lange retro winterjassen
– 2 gezelschapsspelen voor de kinderen van mijn zussen
– 4 dvd’s die ik wil zien
– 3 boeken die ik wil lezen

Uiteindelijk kwam ik met minder spullen thuis, dan diegene die ik daar achterliet.   Ik heb wat ontspuld, want de ballast is weg.  Dus ik voel me terug frisser en ordelijker in huis.

Zelfgeknutseld fotoboek van materiaal uit Creazi

Sinds begin deze maand ben ik met een beelddagboek begonnen.  Dus ik maak elke dag een beeld van de impressie van de dag.  Die kleef ik allemaal in een fotoboek.

Jullie kunnen hier enkele foto’s zien van mijn beelddagboek:

 

Een voorbeeld van me met zo goed als kosteloos materiaal te knutselen.  Wie zin krijgt, gaat naar Creazi en knutselt met afvalmateriaal voor niets.

Zowel bedrijven en particulieren kunnen hun afdankertjes binnenbrengen.  En u toch ook?

Creazi: kunst maken met afvalmateriaal

Creazi is een plaats waar kunstenaars (zowel amateur als professioneel) zich lid kunnen maken, om afvalmateriaal te gaan halen om kunstwerken te maken.  Hetgeen je meeneemt, wordt ook verwacht dat je er iets mee maakt en naar hen foto’s van je kunstwerk(en) opstuurt.  Zo zien zij tenminste van wat er zogezegd met afvalmateriaal is gemaakt.

Ik maak er ook gebruik van, want ik knutsel ook goed.  En voor 15 euro lidgeld per jaar, kan je redelijk veel afhalen.  Zelfs groepen mogen daarvan ook lid worden zoals scholen, jeugdbewegingen, …

Als je daar binnenkomt, ziet het er een chaos eruit, maar het toch ordelijk en inspiratie vol om gelijkgezinden tegen te komen.

Hieronder zijn jullie nog foto’s uit de oude doos van Creazi in het magazijn (toen de opening was):

 

 

 

Jullie zien hier dat van alles te krijgen is.  Zelfs de dingen die op het allereerste zicht prul lijken, maar toch iets mee kan doen.

Wie lid wil worden, moet naar Hasselt komen.  En het magazijn is enkel op dinsdag- en woensdagnamiddag open.  En ook de eerste zaterdag van de maand.  Voor meer informatie zie: www.creazi.be