Tegengif

Iedereen kent Elke Vanelderen van op de tv.  Maar veel minder als auteur van het boek “Tegengif”.  Dat boek gaat over zo veel mogelijk chemische stoffen in ons leven te vermijden.  Geen gemakkelijke opdracht met de E-nummers in de voeding, plastic spullen die we dagelijks gebruiken, korte levensduur van elektronica, … Maar zij doet haar best, en ik ook.

Het is geen verhalend boek, maar een naslagwerk over schadelijke en chemische stoffen in ons dagelijkse leven.  Alles is per hoofdstuk ingedeeld zoals voeding, speelgoed, zelf was- en poetsproducten maken, …  Zo rangschikt zij alle onderwerpen bij elkaar, en er is ook een verklarend woordenlijst voor het gebruik van vakjargon.  Dat maakt het vlot leesbaar voor iedereen, omdat het taalgebruik voor iedereen toegankelijk is en ook moeilijke termen per hoofdstuk kan opzoeken.

Bij de scrubs voor het lichaam en de was- en poetsproducten, is stap voor stap ook duidelijk uitgelegd, van hoe je het moet doen.  Ondanks dat er geen tekeningen en foto’s bij staan, maar ik heb het nog niet uitgetest.

Ik ben positief over dit boek, en ik wil het maken van scrubs en was- en poetsproducten ook eens uittesten.  Maar of dat ik zal slagen, is een andere vraag.  Er staat er niet in waar je marseillezeep, baking soda, … kan kopen, om die producten te maken.  Dat mis ik, want ik ken geen enkele winkel waar dat tegenwoordig te koop is, maar ik zoek ernaar.  Ook mijn kennis van chemie, is nul.

Stop met klagen: boekrecensie

Ik heb vorige week in de bib het boek Stop met klagen van Steven Vromman (Low Impact Man) in de bib gaan uitlenen.

Dit boek gaat over activisme: nieuwe versie.  Niet van hoe hij dat alleen op een spartaanse manier deed, maar tips hoe dat iedereen er het best aan begint en volhoudt.  Het zijn niet altijd de klassieke tips dat hij aangeeft zoals licht uitdoen, als je de kamer verlaat, geen voedverspilling, …  Hij brengt zijn tips en levensstijl met veel humor, op een concrete manier toe.

Het boek begint wel triestig om hoe slecht het met onze planeet gaat zoals klimaatverandering, crisissen, …  Dat is belangrijk om te weten, van hoe hij met zijn concept is opgestart, om zijn voetafdruk zo klein mogelijk te houden.  Zoals iedereen weet verbruiken de Amerikanen het meest, want zij het land die het meest consumeren, maar de derde wereldlanden zoals Indië doen het daar beter op, want zij hebben niet eens zo veel spullen en geld.  Dat wil absoluut niet zeggen dat men in de rijke landen gelukkiger is, dan in de armen.  Integendeel zijn de mensen over het algemeen, in de arme landen gelukkiger met weinig, dan wij.  En staan ze meer open voor een babbel en gastvrijheid. Die dingen mis ik wel eens in onze cultuur, waar er altijd gehaast moet worden.

Hoe verder je het boek leest, hoe meer humoristischer met zijn liedjes of gedichten van hoe je best kan besparen IN JE THERMISCH ONDERGOED.  Met deze grappige noot eindigt het boek.   Daarnaast staan ook 100 concrete bespaartips.  En ook een literatuurlijst waar hij zijn inspiratie ophaalde.

Dit boek is vlot leesbaar.  Zeker als je zijn eerste boeken en blog (niet altijd) volgt, is het nog vlot leesbaar en weet je over wat het gaat.  Je kan gemakkelijk volgen, want hij begint waarom klimaatverandering niet alleen bij jezelf begint, maar dat het een collectief gebeuren is.  En dat niet altijd op een spartaanse manier moet, maar dat af en toe genieten ook eens moet kunnen.