Scheuren uit tijdschriften … ik doe het stiekem

Ik ben woensdagnamiddag naar de bibliotheek geweest.  Om gratis wat tijdschriften te lezen zoals Flair, Goed Gevoel, Vitaya, …
Soms staan daar ook interessante recepten voor te koken in en die verzamel ik.  Om eens te kunnen uitproberen.  Op elke krant en tijdschrift staat er op dat het verboden is, om pagina’s uit te scheuren. En ook om ze naar huis mee te nemen, maar dat zie ik nog niet vlug gebeuren.

Maar toch zie ik af en toe mensen dat toch doen, omdat er soms pagina’s ontbreken.  Toch deed ik dat zelf ook, zodat ik centen bespaarde om die tijdschriften voor die enkele pagina’s te kopen.  En ook om geld en tijd te besparen aan het kopieerapparaat.  Voor kopieën te maken aan het kopieerapparaat moet je in de bib trouwens ook voor betalen.

Dat scheuren deed ik stiekem, en stilletjes zodat niemand het opmerkte.  Discreet stak ik die papieren ook in de rugzak, zodat niemand het zag.  En zo kan ik de bib verlaten, zonder dat iemand dat merkt. Aan de kranten en tijdschriften die niet uitleenbaar zijn, staat er nergens een alarm op.  Ook zijn ze niet vastgebonden aan haakjes en draden, zoals ze dat in musea met voortdurende bewaking doen. Hier is er trouwens nooit bewaking, en niemand merkt het en/of zegt er iets van.  Na een tijd verdwijnen daar ook de niet actuele kranten en tijdschriften, want die worden maar tijdelijk bewaard.  Dus ik heb hetgeen van wat ik wel moet hebben.

Advertenties

Ik doneer mijn geld niet zinloos

Regelmatig krijg ik thuis per post aanmaningen om lidgeld te betalen of geld te doneren aan bepaalde organisaties.  Ik doe er niet aan me, want ik heb zelf mijn geld nodig.  Ten tweede gaat het geld vaak niet naar diegene toe, die het echt nodig hebben.  Denk maar aan die acties van Het Rode Kruis, Haiyan, Syrië, tsunami in Thailand op 26 december, ….  Dus dat is pure geldverspilling.  Het is ook papierverspilling, omdat organisaties telkens postzegels moeten opsturen om maar medelijden naar iedereen te wekken, terwijl de meeste mensen kritisch genoeg zijn om daarop niet op in te gaan.

Ook krijg ik per post ook dingen om lidgeld te betalen, voor bepaalde verenigingen.  Maar sommige van die verenigingen heb ik al lang van mijn lijstje geschrapt, omdat ik geen tijd en/of zin heb om me daar actief in te zijn.  Ook pure geld- en papierverspilling.  Ten eerste voor het drukwerk en de postzegels.  Ten tweede ook, omdat ze me niet persoonlijk kennen.  Ten derde, omdat ik merk dat ik me niet kan engageren, ondanks dat ik akkoord ga met hun missie en visie.

Ik hoop dat verenigingen en organisaties daar in de toekomst beter rekening mee gaan houden, als mensen blijven zeggen dat ze geen interesse meer hebben.  En niet meer aandringen, want het is pure verspilling want mensen lezen die brieven toch niet meer.  Dan kunnen ze beter investeren in de werking van hun organisatie en de actieve leden, want zo komt lidmaatschap persoonlijker tot hun recht, als je regelmatig deelneemt.  En kunnen zij die leden werven, ook beter behouden.  Een win-win situatie voor iedereen, want dat is effectief zo!