Rap op Stap voor kansarmen heeft te strenge regels!

In Hasselt heb je Rap op Stap: een vereniging waar kansarmen een daguitstap of vakantie kunnen boeken.  Ik heb een OMNIO statuut bij het ziekenfonds.  Vroeger heb ik eens bij hen, een daguitstap en een groepsvakantie bij hen te geboekt.

De groepsvakantie ging naar Amsterdam.  Dat gebeurde tijdens de paasvakantie van 2009. Wij waren met 15 deelnemers en 4 begeleiders.  De meeste deelnemers waren minder zelfredzaam dan me, en hadden meer structuur.  Ik respecteerde dat, maar het nadeel was dat ik niet echt bij hen bij hoorden.  Zij kochten allerlei prullen in de winkels, en die fase was ik allang ontgroeid.  Wij moesten ook alles in groep doen, en zeer strikt aan het programma houden.  Te strikt zelfs.  Zolang een geplande dag aan zee brengen, terwijl die dag slecht weer was en plaats vond in een klein dorp waar er niets te beleven viel.  En ook om tien uur naar bed en licht uit.  Ondanks dat deze vakantie af en toe fijn was, vond ik de regels voor een groep volwassenen veel te strikt en te weinig flexibiliteit in het programma.

Een impressie van mijn reis naar Amsterdam:

Ook de daguitstappen die je bij Rap op Stap vind ik de regels veel te strikt.  Je moet ten laatste 1 week op voorhand je daguitstappen regelen.  Ik doe dat niet graag, want als ik een daguitstap wil doen, wacht ik liever het weer af of als ik ergens voor een vorming, cursus of studiedag ergens een halve dag in een stad moet zijn, doe ik spontaan iets als ontspanning en moet ik ook niet aan attractie X en museum X om dat uur zijn.  Dat is te strikt voor me, want activiteiten kunnen nog op het laatste moment afgelast worden, en voor een zeer kort bezoek, ga ik dan niet expres naar die plaats gaan, omdat het geldverspilling is.

Ten tweede wil ik liever een buitenactiviteit bij goed weer doen, en een binnenactiviteit bij slecht weer.  En één week op voorhand, kan je het weerbericht niet weten.  Ik wacht eigenlijk liever het weer en mijn programma voor die week af, vooraleer ik iets plan.

Dus ik vind het discriminatie dat je voor sociaal tarief te krijgen, ten laatste één week op voorhand je plannen moet doorgeven.  En niet zoals bijvoorbeeld via een CJP-kaart voor jongeren, lerarenkaart of een andere soort kaart voor vermindering, dat je bij het tonen van je kaart spontaan korting kan krijgen.

Voor me zijn te strikte regels geen vakantie of daguitstap meer waard, want er moet nog plaats zijn voor spontaniteit en soms loopt een museumbezoek uit, of is het vroeger gedaan dan je dacht.  Dus ik doe één activiteit liever goed, om de kwaliteit te bewaren dan mij te moesten haasten.

Maar wie toch nog zin heeft, om van deze vereniging gebruik te maken, kan surfen naar: Rap op Stap

Blogger voor Eigenwijs Blij

Eigenwijs Blij is een Nederlandse website met verschillende bloggers over duurzaam en ecologisch leven.  Ik ben daar nieuw op hun website, want ik mag voor hen elke maand een artikel schrijven.  Rond 7 november verschijnt er een interview met me, op deze website.  De URL van deze website is: Eigenwijs Blij

En ik ben de eerste uit België, die zich aanmeldt voor die website en daar aan mag beginnen.  Zij vinden mijn insteek, duurzaam leven met een klein inkomen zeer origineel.

Vrijwilligerswerk, in ruil voor …

Ik spendeer mijn vrije tijd vaak aan vrijwilligerswerk.  Met allerlei soorten taken zoals suppoosten bij tentoonstellingen, helpen bij grote evenementen, administratief werk, activist zijn, …  Ik doe het gewoon, omdat ik het graag doe.  Daarbij help ik ook de mensen.

Vaak krijg ik ook een tegenprestatie voor in de plaats, zoals blije gezichten.  Maar ook terugbetaling van vervoersonkosten, eten en drinken, vouchers, korting of gratis op evenementen van de organisatie, vrijwilligersvergoeding, …  Daarvoor doe ik het niet, maar het is mooi meegenomen dat ik van die kleine gunsten kan genieten.

In deze sector doe ik zowel korte en lange opdrachten.  Maar vooral bij Grip vzw, Act4Change en Handiknap ben ik voor onbeperkte tijd actief.  Bij Act4Change doe ik de administratie.  Het is een organisatie die rond ecologie en duurzaamheid werkt.  Hun website is Act4Change

Bij Grip vzw zit ik in de algemene vergadering en in de raad van bestuur.  Ook doe ik thuis via de computer daar ’s ochtends de artikels over handicaps, die in de kranten en tijdschriften verschenen zijn, gaan opzoeken.  Als Grip iets interessant vindt, vraag ik dat artikel op.  Af en toe doe ik voor hen ook getuigenissen over mijn autisme, op scholen.  Deze organisatie heeft ook een website, en die is: Grip vzw.  Ook maak ik voor hen ook analyses in de media over handicap, dat is verschenen in kranten, tv, radio, tijdschriften, …  Die artikels zijn te vinden op de website van Handiwatch onder mijn schuilnaam Pootjestess.

Bij Handiknap gaan wij langs bij speelpleinwerkingen, om met kinderen of animatoren een inleefspel rond personen met een beperking te spelen.  We doen dat om meer kinderen met een beperking, naar de gewone speelpleinen te krijgen.  Dat spel is een soort kennismaking met verschillende soorten beperkingen zoals fysiek, autisme, mentaal, ADHD, visueel, …  Zo ondervinden kinderen en animatoren van hoe het is, om met een beperking te leven.  Het spel wordt ook trouwens gespeeld en begeleid door ervaringsdeskundigen zelf.

De tegenprestaties die ik krijg bij het vrijwilligerswerk, zie ik als een soort klein extra inkomen, waar ik voor extraatjes kan sparen om nieuwe spullen te kopen, inschrijvingen voor studiedagen en cursussen te betalen, sparen voor grotere aankopen, …  Dat is mooi meegenomen, ondanks dat het niet spectaculair is.  Het mag van de wet, ook trouwens niet te veel worden, want anders moet je belastingen betalen, omdat het zogezegd een extra inkomen is.  Daar let ik zeker op, om problemen te voorkomen.

Alles start opnieuw op …

Ondertussen zijn wij vandaag 10 september.  De scholen openden vorige week de deuren.  Bij het verenigingsleven, TKO (tweedekansonderwijs) hobby’s, CVO’s (volwassenonderwijs), DKO’s (deeltijds onderwijs) zijn ook gestart, of beginnen er zo aan.

In het CVO kan je van alles volgen: digitale fotografie, informatica, koken, naaien, vreemde talen …

Het DKO wordt academie in de volkswond genoemd, en daar kan men dans, woord, muziek en beeldende kunst volgen.

In veel steden en gemeenten zijn er CVO’s en DKO’s waar je lessen kan volgen.  Ik doe daar ook aan mee.  In het DKO doe ik toegepaste grafiek.  In het CVO Zweeds en fotografie.

Het zijn wel dure hobby’s, maar wel goedkoper dan organisaties in de privésector zoals Wisper, Bazarts, culturele centra, Vormingplus, …  Omdat de overheid zorgt voor betaalbare prijzen, maar het nadeel is dat er voldoende deelnemers in een klas moeten zitten, om te laten doorgaan.  Als er te weinig deelnemers zijn, krijg je je geld terug ofwel kan je een ander moment van de gekozen les volgen ofwel iets anders doen.

Maar gelukkig heb ik door mijn beperking, op het inschrijvingsgeld: sociaal tarief.  Voor benodigdheden zoals boeken en ander materiaal is dat niet het geval.  Veel mensen met een beperking die les volgen in een CVO of een DKO weten niets af, van het recht op sociaal tarief.  Het staat in een achterhoekje van de website, als je er recht op hebt en wat je daarvoor moet doen.  Dat is onduidelijke informatie, maar ik maak het duidelijker.

Hieronder zie je een voorbeeld van zo’n papier, waarvan je een kopie aan het secretariaat moet tonen om die korting te krijgen.  Dit is mijn papier, maar de gevoelige (persoonlijke) gegevens veegde ik weg, omwille van privacyredenen.  Toch heb ik enkele dingen, met woorden verduidelijkt, wat daar normaal op zo’n standaardpapier moet opstaan.  Zo is het duidelijk voor iedereen, zonder de gevoeligheden te weten komen.

attest handicap bewerkt.jpg

Met krantenbonnen: gratis naar musea

In de krant “De Standaard” staan er regelmatig bonnen, om gratis naar musea en tentoonstellingen te gaan.  Ik maak er regelmatig gebruik van, ondanks dat ik deze krant niet koop.  Ik vraag gewoon die bonnen aan kennissen, die deze krant wel hebben, want zij doen er toch niets mee.  Zo hoef ik de krant niet expres te kopen, en heb ik enkele euro’s uitgespaard, waar ik iets anders mee kan doen.  Tentoonstellingen bezoeken kost zeker veel geld, maar ik doe het graag en die besparing is mooi meegenomen.

Met die bonnen bezocht ik deze het M HKA in Antwerpen, die uitzonderlijk in de Humo zat i.p.v. De Standaard.  Voor de rest bezocht ik het Mode Museum in Hasselt en het MAS in Antwerpen.

In het M HKA was het de tentoonstelling over de rave muziek in de jaren 80 en 90.  Ik herinner me van die tijd weinig van, omdat ik te jong was voor feestjes, maar de muziek en de clips van toen waren wel leuk.  De clips hebben veel felle kleuren en vertonen psychedelische effecten.  Maar de partydrugs interesseren me niet, want die werken verslavend en zijn slecht voor de gezondheid.

In het MAS bezocht ik het derde verdiep waar er een tijdelijke tentoonstelling was van Luc Tuymans over brillen.  Het was wel mooi, maar wel ontgoocheld dat er weinig kunstwerken aan hingen, waardoor ik na een kwartier alles heb gezien.

Het vijfde verdiep dat is vernieuwd, over etensverspilling heb ik ook bekeken.  Deze zaal staat veel voller dan die van Luc Tuymans, en daar is veel meer te zien en te lezen.  Het gaat niet enkel over voedselverspilling van nu, maar ook van vroeger.  Een interessante geschiedenis in chronologische volgorde.

In Hasselt is de expo “Haute-a-porter” aan de beurt, over ondraagbare mode op straat maar wel op de catwalk.  Het is wel een kleine tentoonstelling, waar toch nog veel te zien.  Daarvan maakte ik stiekem foto’s met mijn GSM, om een beeld van de tentoonstelling te hebben.  Bij het M HKA en MAS durfde ik dat niet eens, wegens te donkere ruimtes en dat er voortdurend bewaking rondliep.  In musea mag je officieel geen foto’s maken.

Maar hier stiekem een impressie van het modemuseum in Hasselt: