Scheuren uit tijdschriften … ik doe het stiekem

Ik ben woensdagnamiddag naar de bibliotheek geweest.  Om gratis wat tijdschriften te lezen zoals Flair, Goed Gevoel, Vitaya, …
Soms staan daar ook interessante recepten voor te koken in en die verzamel ik.  Om eens te kunnen uitproberen.  Op elke krant en tijdschrift staat er op dat het verboden is, om pagina’s uit te scheuren. En ook om ze naar huis mee te nemen, maar dat zie ik nog niet vlug gebeuren.

Maar toch zie ik af en toe mensen dat toch doen, omdat er soms pagina’s ontbreken.  Toch deed ik dat zelf ook, zodat ik centen bespaarde om die tijdschriften voor die enkele pagina’s te kopen.  En ook om geld en tijd te besparen aan het kopieerapparaat.  Voor kopieën te maken aan het kopieerapparaat moet je in de bib trouwens ook voor betalen.

Dat scheuren deed ik stiekem, en stilletjes zodat niemand het opmerkte.  Discreet stak ik die papieren ook in de rugzak, zodat niemand het zag.  En zo kan ik de bib verlaten, zonder dat iemand dat merkt. Aan de kranten en tijdschriften die niet uitleenbaar zijn, staat er nergens een alarm op.  Ook zijn ze niet vastgebonden aan haakjes en draden, zoals ze dat in musea met voortdurende bewaking doen. Hier is er trouwens nooit bewaking, en niemand merkt het en/of zegt er iets van.  Na een tijd verdwijnen daar ook de niet actuele kranten en tijdschriften, want die worden maar tijdelijk bewaard.  Dus ik heb hetgeen van wat ik wel moet hebben.

Advertenties

Stop met klagen: boekrecensie

Ik heb vorige week in de bib het boek Stop met klagen van Steven Vromman (Low Impact Man) in de bib gaan uitlenen.

Dit boek gaat over activisme: nieuwe versie.  Niet van hoe hij dat alleen op een spartaanse manier deed, maar tips hoe dat iedereen er het best aan begint en volhoudt.  Het zijn niet altijd de klassieke tips dat hij aangeeft zoals licht uitdoen, als je de kamer verlaat, geen voedverspilling, …  Hij brengt zijn tips en levensstijl met veel humor, op een concrete manier toe.

Het boek begint wel triestig om hoe slecht het met onze planeet gaat zoals klimaatverandering, crisissen, …  Dat is belangrijk om te weten, van hoe hij met zijn concept is opgestart, om zijn voetafdruk zo klein mogelijk te houden.  Zoals iedereen weet verbruiken de Amerikanen het meest, want zij het land die het meest consumeren, maar de derde wereldlanden zoals Indië doen het daar beter op, want zij hebben niet eens zo veel spullen en geld.  Dat wil absoluut niet zeggen dat men in de rijke landen gelukkiger is, dan in de armen.  Integendeel zijn de mensen over het algemeen, in de arme landen gelukkiger met weinig, dan wij.  En staan ze meer open voor een babbel en gastvrijheid. Die dingen mis ik wel eens in onze cultuur, waar er altijd gehaast moet worden.

Hoe verder je het boek leest, hoe meer humoristischer met zijn liedjes of gedichten van hoe je best kan besparen IN JE THERMISCH ONDERGOED.  Met deze grappige noot eindigt het boek.   Daarnaast staan ook 100 concrete bespaartips.  En ook een literatuurlijst waar hij zijn inspiratie ophaalde.

Dit boek is vlot leesbaar.  Zeker als je zijn eerste boeken en blog (niet altijd) volgt, is het nog vlot leesbaar en weet je over wat het gaat.  Je kan gemakkelijk volgen, want hij begint waarom klimaatverandering niet alleen bij jezelf begint, maar dat het een collectief gebeuren is.  En dat niet altijd op een spartaanse manier moet, maar dat af en toe genieten ook eens moet kunnen.

Het klein verzet

Ik heb het boek “Het klein verzet” van Tine Hens gelezen.  Het boek gaat over utopieën en verandering na het kapitalisme.  Om dit boek te schrijven reisde Tine heel Europa af, om eens kleine organisaties te bezoeken, die bezig zijn met duurzaam en ecologisch leven.  Zoals in Griekenland op een braakliggende grond, aan de rand van een grote stad, wordt omgebouwd tot een tuin met eigen groenten.  Terwijl dat eigenlijk illegaal is.

Mensen doen zo’n dingen, omdat ze vinden dat hun omgeving terug leefbaarder moet worden.  Na veel ellende voor mensen, dieren en planeet.  Dus tijdig ingrijpen, voordat de aardbol om zeep is.  Ze verzetten zich vooral tegen de politiek, commerce en consumptiemaatschappij.  Ze beginnen met iets klein, maar uiteindelijk groeit het iets uit wat heel de gemeenschap ten goede komt.  Daar heb ik bewondering voor, omdat in dit boek vaak de mensen uit de lagere klasse ook aan bod komen.  En zoals geweten, leven zij het minst vaak duurzaam.  Gewoonlijk uit geldgebrek.  Toch zetten zij zich door.  Net zoals ik, die het met deze blog doet.  Het is vaak niet even zichtbaar, en het gaat niet altijd even snel, want de groei en de winst zijn niet het belangrijkst.  Wel het contact met de bevolking, die tegen verspilling is.  Dus met haar en de lokale werkingen die in het boek beschreven zijn, ben ik het eens.

Het boek is vlot leesbaar en er staan weinig moeilijke woorden en wetenschappelijke termen in.  Dus alle projecten worden goed beschreven en Tine laat de lokale bevolking ook aan het woord.  Ze laat zich inleven in al die verhalen door interviews te doen, maar in het boek wordt het in een vorm van reportages geschreven.  Dus het is zeer boeiend om eens te lezen, en inspiratie op te doen, van met iets kleins te beginnen.

Groen Licht: nieuw tv-programma

Sinds deze week wordt elke maandag op NPO (de Nederlandse tv) het programma Groen Licht uitgezonden rond 19.30u.
Het is een luchtig programma over ecologische onderwerpen.  Met feiten en fabels over groene thema’s.
Het opzet van het programma zijn korte reportages op een ludieke manier.  Je kan dat een beetje vergelijken met “Man bijt hond” en “Iedereen beroemd”
Er komen allerlei onderwerpen aan bod zoals: de beste leverancier voor elektriciteit, waarom smijten wij zoveel elektronisch materiaal weg, …  Een mix van info en humor bij dit programma.  Met daarbij het gebruik van klare taal.  Dus toegankelijk voor iedereen, want men laat van alles zien waar je normaal geen toegang voor hebt.  Stof om na te denken, en toe te passen in je leven.  Maar toch niet te zwaar.

Link naar dit programma:  Groen Licht