Simplify Life

simplylife-ternat

Op zondag 12 februari vind er in Ternat het evenement “Simplify life”plaats. Dat gaat over simpeler en ecologischer leven. De dag staat vol met TED-talks, infomarkt, workshops, films, … Ik ga daar naartoe, en ik zal daarvan ook een verslag van brengen. Als het kan, probeer ik in de workshops van voorkeur in te schrijven. Maar als dat niet lukt. Geen ramp, want er is van alles te doen.
De URL van dit evenement is: Simplify Life

Next

groen-next

Een nieuw evenement van Groen waar ik naar toe ga.  Met allerlei activiteiten van en voor groene mensen.  De organisatie is van de partij Groen.  Ik ga er ook naar toe, en daar van komt ook een verslag.  Maar even geduld… het evenement is op 25 maart.

De link naar dit evenement is: Next

Rap op Stap voor kansarmen heeft te strenge regels!

In Hasselt heb je Rap op Stap: een vereniging waar kansarmen een daguitstap of vakantie kunnen boeken.  Ik heb een OMNIO statuut bij het ziekenfonds.  Vroeger heb ik eens bij hen, een daguitstap en een groepsvakantie bij hen te geboekt.

De groepsvakantie ging naar Amsterdam.  Dat gebeurde tijdens de paasvakantie van 2009. Wij waren met 15 deelnemers en 4 begeleiders.  De meeste deelnemers waren minder zelfredzaam dan me, en hadden meer structuur.  Ik respecteerde dat, maar het nadeel was dat ik niet echt bij hen bij hoorden.  Zij kochten allerlei prullen in de winkels, en die fase was ik allang ontgroeid.  Wij moesten ook alles in groep doen, en zeer strikt aan het programma houden.  Te strikt zelfs.  Zolang een geplande dag aan zee brengen, terwijl die dag slecht weer was en plaats vond in een klein dorp waar er niets te beleven viel.  En ook om tien uur naar bed en licht uit.  Ondanks dat deze vakantie af en toe fijn was, vond ik de regels voor een groep volwassenen veel te strikt en te weinig flexibiliteit in het programma.

Een impressie van mijn reis naar Amsterdam:

Ook de daguitstappen die je bij Rap op Stap vind ik de regels veel te strikt.  Je moet ten laatste 1 week op voorhand je daguitstappen regelen.  Ik doe dat niet graag, want als ik een daguitstap wil doen, wacht ik liever het weer af of als ik ergens voor een vorming, cursus of studiedag ergens een halve dag in een stad moet zijn, doe ik spontaan iets als ontspanning en moet ik ook niet aan attractie X en museum X om dat uur zijn.  Dat is te strikt voor me, want activiteiten kunnen nog op het laatste moment afgelast worden, en voor een zeer kort bezoek, ga ik dan niet expres naar die plaats gaan, omdat het geldverspilling is.

Ten tweede wil ik liever een buitenactiviteit bij goed weer doen, en een binnenactiviteit bij slecht weer.  En één week op voorhand, kan je het weerbericht niet weten.  Ik wacht eigenlijk liever het weer en mijn programma voor die week af, vooraleer ik iets plan.

Dus ik vind het discriminatie dat je voor sociaal tarief te krijgen, ten laatste één week op voorhand je plannen moet doorgeven.  En niet zoals bijvoorbeeld via een CJP-kaart voor jongeren, lerarenkaart of een andere soort kaart voor vermindering, dat je bij het tonen van je kaart spontaan korting kan krijgen.

Voor me zijn te strikte regels geen vakantie of daguitstap meer waard, want er moet nog plaats zijn voor spontaniteit en soms loopt een museumbezoek uit, of is het vroeger gedaan dan je dacht.  Dus ik doe één activiteit liever goed, om de kwaliteit te bewaren dan mij te moesten haasten.

Maar wie toch nog zin heeft, om van deze vereniging gebruik te maken, kan surfen naar: Rap op Stap

Blogger voor Eigenwijs Blij

Eigenwijs Blij is een Nederlandse website met verschillende bloggers over duurzaam en ecologisch leven.  Ik ben daar nieuw op hun website, want ik mag voor hen elke maand een artikel schrijven.  Rond 7 november verschijnt er een interview met me, op deze website.  De URL van deze website is: Eigenwijs Blij

En ik ben de eerste uit België, die zich aanmeldt voor die website en daar aan mag beginnen.  Zij vinden mijn insteek, duurzaam leven met een klein inkomen zeer origineel.

Enkel het nodige van elektronica in huis

Tegenwoordig heeft iedereen veel elektronische spullen in huis zoals een mp3-speler, TV, i-pad, digitaal fototoestel, smartphone, computer, Wii-speler, Playstation,e-reader … in huis. Maar vaak zorgen die beeldschermen ook voor onrust, als iedereen verwacht dat je constant voor een scherm zit en ook bereikbaar bent.  Ook ik ontsnap er niet aan, en ik ben daar ook graag mee bezig. Maar wel niet altijd.

Offline gebeurt er bij me: ook van alles.  Van huishoudelijke klussen tot contact met mensen in real-life.  En ook afspraken met dokter, tandarts, verenigingen, … nakomen.  Daar hoort voortdurend online zijn, niet tot de bezigheden.  Ik wil en moet ook aandacht van de mensen en de omgeving in real-life hebben.  Zo ervaar je offline het meest wat er gebeurt.  Meestal zijn online berichten ook niet heel dringend, en dat kan dus wachten.  Enkele bij dringende gevallen reageer ik direct.  Anders niet. Dus staat mijn elektronica regelmatig af, omdat niet constant afgeleid te worden.  Maar sommige mensen begrijpen dat niet, als je iets of een berichtje mist.  Maar dringendheid komt wel zelden voor bij me, en de berichten die wel belangrijk zijn, handel ik dezelfde dag nog af.

Qua elektronica heb ik minder in huis, dan een doorsnee gezin.  Maar ik ben ook geen groene diehard die er tegen is.  Thuis heb ik enkel een laptop, een eenvoudige GSM met internetverbinding, TV, combi video en DVD-speler, mp3-speler en 2 digitale fototoestellen.  Veel van die spullen zijn minstens 3 jaar oud, maar ik vind dat niet erg. Zolang het werkt, vind ik dat niet erg om ze op te verslijten.  Dus ik hoef niet constant het nieuwste van het nieuwste te hebben, want dat kost me veel te veel geld en het is ook slecht voor het milieu.  Al die onderdeeltjes komen terecht op afvalbergen in derdewereldlanden waar arme mensen het (bruikbare) afval sorteren, en dat werk is gevaarlijk. Hoe sneller mensen hun elektronica dumpen, des te slechter voor de grondstoffen die nodig zijn om die spullen te maken.

Dus denk goed na, vooraleer je nieuwe elektronica koopt.  Dat je het ook veel gaat gebruiken, en niet als statussymbool om ter hipst.

Vrijwilligerswerk, in ruil voor …

Ik spendeer mijn vrije tijd vaak aan vrijwilligerswerk.  Met allerlei soorten taken zoals suppoosten bij tentoonstellingen, helpen bij grote evenementen, administratief werk, activist zijn, …  Ik doe het gewoon, omdat ik het graag doe.  Daarbij help ik ook de mensen.

Vaak krijg ik ook een tegenprestatie voor in de plaats, zoals blije gezichten.  Maar ook terugbetaling van vervoersonkosten, eten en drinken, vouchers, korting of gratis op evenementen van de organisatie, vrijwilligersvergoeding, …  Daarvoor doe ik het niet, maar het is mooi meegenomen dat ik van die kleine gunsten kan genieten.

In deze sector doe ik zowel korte en lange opdrachten.  Maar vooral bij Grip vzw, Act4Change en Handiknap ben ik voor onbeperkte tijd actief.  Bij Act4Change doe ik de administratie.  Het is een organisatie die rond ecologie en duurzaamheid werkt.  Hun website is Act4Change

Bij Grip vzw zit ik in de algemene vergadering en in de raad van bestuur.  Ook doe ik thuis via de computer daar ’s ochtends de artikels over handicaps, die in de kranten en tijdschriften verschenen zijn, gaan opzoeken.  Als Grip iets interessant vindt, vraag ik dat artikel op.  Af en toe doe ik voor hen ook getuigenissen over mijn autisme, op scholen.  Deze organisatie heeft ook een website, en die is: Grip vzw.  Ook maak ik voor hen ook analyses in de media over handicap, dat is verschenen in kranten, tv, radio, tijdschriften, …  Die artikels zijn te vinden op de website van Handiwatch onder mijn schuilnaam Pootjestess.

Bij Handiknap gaan wij langs bij speelpleinwerkingen, om met kinderen of animatoren een inleefspel rond personen met een beperking te spelen.  We doen dat om meer kinderen met een beperking, naar de gewone speelpleinen te krijgen.  Dat spel is een soort kennismaking met verschillende soorten beperkingen zoals fysiek, autisme, mentaal, ADHD, visueel, …  Zo ondervinden kinderen en animatoren van hoe het is, om met een beperking te leven.  Het spel wordt ook trouwens gespeeld en begeleid door ervaringsdeskundigen zelf.

De tegenprestaties die ik krijg bij het vrijwilligerswerk, zie ik als een soort klein extra inkomen, waar ik voor extraatjes kan sparen om nieuwe spullen te kopen, inschrijvingen voor studiedagen en cursussen te betalen, sparen voor grotere aankopen, …  Dat is mooi meegenomen, ondanks dat het niet spectaculair is.  Het mag van de wet, ook trouwens niet te veel worden, want anders moet je belastingen betalen, omdat het zogezegd een extra inkomen is.  Daar let ik zeker op, om problemen te voorkomen.

Tegengif

Iedereen kent Elke Vanelderen van op de tv.  Maar veel minder als auteur van het boek “Tegengif”.  Dat boek gaat over zo veel mogelijk chemische stoffen in ons leven te vermijden.  Geen gemakkelijke opdracht met de E-nummers in de voeding, plastic spullen die we dagelijks gebruiken, korte levensduur van elektronica, … Maar zij doet haar best, en ik ook.

Het is geen verhalend boek, maar een naslagwerk over schadelijke en chemische stoffen in ons dagelijkse leven.  Alles is per hoofdstuk ingedeeld zoals voeding, speelgoed, zelf was- en poetsproducten maken, …  Zo rangschikt zij alle onderwerpen bij elkaar, en er is ook een verklarend woordenlijst voor het gebruik van vakjargon.  Dat maakt het vlot leesbaar voor iedereen, omdat het taalgebruik voor iedereen toegankelijk is en ook moeilijke termen per hoofdstuk kan opzoeken.

Bij de scrubs voor het lichaam en de was- en poetsproducten, is stap voor stap ook duidelijk uitgelegd, van hoe je het moet doen.  Ondanks dat er geen tekeningen en foto’s bij staan, maar ik heb het nog niet uitgetest.

Ik ben positief over dit boek, en ik wil het maken van scrubs en was- en poetsproducten ook eens uittesten.  Maar of dat ik zal slagen, is een andere vraag.  Er staat er niet in waar je marseillezeep, baking soda, … kan kopen, om die producten te maken.  Dat mis ik, want ik ken geen enkele winkel waar dat tegenwoordig te koop is, maar ik zoek ernaar.  Ook mijn kennis van chemie, is nul.

Alles start opnieuw op …

Ondertussen zijn wij vandaag 10 september.  De scholen openden vorige week de deuren.  Bij het verenigingsleven, TKO (tweedekansonderwijs) hobby’s, CVO’s (volwassenonderwijs), DKO’s (deeltijds onderwijs) zijn ook gestart, of beginnen er zo aan.

In het CVO kan je van alles volgen: digitale fotografie, informatica, koken, naaien, vreemde talen …

Het DKO wordt academie in de volkswond genoemd, en daar kan men dans, woord, muziek en beeldende kunst volgen.

In veel steden en gemeenten zijn er CVO’s en DKO’s waar je lessen kan volgen.  Ik doe daar ook aan mee.  In het DKO doe ik toegepaste grafiek.  In het CVO Zweeds en fotografie.

Het zijn wel dure hobby’s, maar wel goedkoper dan organisaties in de privésector zoals Wisper, Bazarts, culturele centra, Vormingplus, …  Omdat de overheid zorgt voor betaalbare prijzen, maar het nadeel is dat er voldoende deelnemers in een klas moeten zitten, om te laten doorgaan.  Als er te weinig deelnemers zijn, krijg je je geld terug ofwel kan je een ander moment van de gekozen les volgen ofwel iets anders doen.

Maar gelukkig heb ik door mijn beperking, op het inschrijvingsgeld: sociaal tarief.  Voor benodigdheden zoals boeken en ander materiaal is dat niet het geval.  Veel mensen met een beperking die les volgen in een CVO of een DKO weten niets af, van het recht op sociaal tarief.  Het staat in een achterhoekje van de website, als je er recht op hebt en wat je daarvoor moet doen.  Dat is onduidelijke informatie, maar ik maak het duidelijker.

Hieronder zie je een voorbeeld van zo’n papier, waarvan je een kopie aan het secretariaat moet tonen om die korting te krijgen.  Dit is mijn papier, maar de gevoelige (persoonlijke) gegevens veegde ik weg, omwille van privacyredenen.  Toch heb ik enkele dingen, met woorden verduidelijkt, wat daar normaal op zo’n standaardpapier moet opstaan.  Zo is het duidelijk voor iedereen, zonder de gevoeligheden te weten komen.

attest handicap bewerkt.jpg

CEALfestival: vervolg

Hier zijn nog foto’s te zien van het CEALfestival, met wat uitleg:

Foto’s van de gidsuitleg over Parckfarm in Brussel.  Bewoners die voor hun zelfvoorzienende gemeenschappelijke tuin, in een park verantwoordelijk zijn.

 

Als opening: veganistisch diner @ Parckfarm

 

 

De sprekers aan het werk.

CEALfestival in Brussel

Vorig weekend vond het CEALfestival in Brussel plaats.  CEAL is de afkorting van  Community-based Entrepreneurship Action Learning en mensen van verschillende landen van de wereld komen erop af, om hun projecten te voorstellen en ook om te feesten.

Ik was daar aanwezig als fotografe voor Act4Change, die dat mee hielp organiseren.  Act4Change is een organisatie, die duurzaam en ecologisch leven promoot.  Maar ik ook de vormingen mee kunnen volgen, en mee gefeest.

Hieronder zien jullie portretten (door me gemaakt) van de deelnemers: